Ghazal 144: You will be able to look into the secret of Jamshid's cup

به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد
که خاک میکده کحل بصر توانی کرد

مباش بی می و مطرب که زیر طاق سپهر
بدین ترانه غم از دل به در توانی کرد

گل مراد تو آنگه نقاب بگشاید
که خدمتش چو نسیم سحر توانی کرد

گدایی در میخانه طرفه اکسیریست
گر این عمل بکنی، خاک زر توانی کرد

به عزم مرحلهٔ عشق پیش نه قدمی
که سودها کنی ار این سفر توانی کرد

تو کز سرای طبیعت نمی‌روی بیرون
کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد

جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی
غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد

بیا که چارهٔ ذوق حضور و نظم امور
به فیض‌بخشی اهل نظر توانی کرد

ولی تو تا لب معشوق و جام می خواهی
طمع مدار که کار دگر توانی کرد

دلا ز نور هدایت گر آگهی یابی
چو شمع، خنده‌زنان ترک سر توانی کرد

گر این نصیحت شاهانه بشنوی حافظ
به شاهراه حقیقت گذر توانی کرد

You will be able to look into the secret of Jamshid's cup
when you can make the dust of the tavern the kohl of your eyes.

Do not be without wine and minstrel, for under the vault of the sky
with this song you can drive grief out of your heart.

The rose of your desire will lift its veil
when you can serve it like the breeze of dawn.

Begging at the tavern door is a wondrous elixir;
if you do this work, you can turn dust to gold.

Take a step forward, bound for the stage of love,
for you will profit greatly if you can make this journey.

You who do not go out of the house of nature,
how can you pass into the street of the path?

The beauty of the friend has no veil or curtain, but
lay the dust of the road, so that you can look.

Come, for the remedy for the joy of presence and the ordering of affairs
you can find through the bounty of the people of insight.

But as long as you want the beloved's lip and the cup of wine,
do not hope that you can do any other work.

O heart, if you gain knowledge of the light of guidance,
like the candle you can give up your head laughing.

If you listen to this royal advice, Hafez,
you can pass along the high road of truth.