Ghazal 191: Who is there that out of generosity will keep faith with us

آن، کیست کز روی کرم، با ما وفاداری کند؟
بر جای بدکاری چو من، یک دم نکوکاری کند؟

اول، به بانگ نای و نی، آرد به دل، پیغام وی
وآن‌گه به یک پیمانه می، با من وفاداری کند

دلبر که جان فرسود از او، کام دلم نگشود از او
نومید نتوان بود از او، باشد که دلداری کند

گفتم: «گره نگشوده‌ام، زان طره تا من بوده‌ام»
گفتا: «منش فرموده‌ام، تا با تو طراری کند»

پشمینه‌پوش تندخو، از عشق نشنیده‌ست بو
با مستی‌اش، رمزی بگو! تا ترک هشیاری کند

چون من گدای بی‌نشان، مشکل بود یاری چنان
سلطان کجا عیش نهان، با رند بازاری کند؟

زآن طرهٔ پرپیچ و خم، سهل است اگر بینم ستم
از بند و زنجیرش چه غم، هر کس که عیاری کند؟

شد لشکر غم بی‌عدد، از بخت می‌خواهم مدد
تا فخر دین عبدالصمد، باشد که غم‌خواری کند

با چشم پر نیرنگ او، «حافظ»! مکن آهنگ او!
کآن طرهٔ شبرنگ او، بسیار طراری کند

Who is there that out of generosity will keep faith with us,
and for an evildoer like me will do one moment's good?

First, with the sound of flute and reed, let him bring his message to the heart,
and then with one measure of wine keep faith with me.

The heart-stealer by whom my soul was worn away, from whom my heart's desire never opened,
one cannot despair of him; it may be he will give comfort.

I said: "As long as I have lived I have not undone one knot of that tress."
He said: "I ordered it to play the trickster with you."

The ill-tempered wearer of wool has never caught the scent of love;
tell him a hint of its drunkenness, so that he gives up sobriety.

For a nameless beggar like me, such a friend is hard to win;
when does a sultan take secret pleasure with a rend of the market?

From that tress full of twists and curls it is easy if I suffer injustice;
what grief do bond and chain bring to one who plays the bold rogue?

The army of grief has grown beyond number; I ask help of fortune,
that Fakhr al-Din Abd al-Samad may perhaps share my sorrow.

With that eye of his so full of wiles, Hafez, do not make for him,
for that night-coloured tress of his plays many a trick.