Ghazal 445: You who have everything in the world that can be desired

تو را که هر چه مراد است در جهان داری
چه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری؟

بخواه جان و دل از بنده و روان بستان
که حکم بر سر آزادگان روان داری

میان نداری و دارم عجب که هر ساعت
میان مجمع خوبان کنی میان‌داری

بیاض روی تو را، نیست نقش درخور از آنک
سوادی از خط مشکین بر ارغوان داری

بنوش می که سبک‌روحی و لطیف مدام
علی الخصوص در آن دم که سر گران داری

مکن عتاب از این بیش و جور بر دل ما
مکن هر آن چه توانی که جای آن داری

به اختیارت اگر صد هزار تیر جفاست
به قصد جان من خسته در کمان داری

بکش جفای رقیبان مدام و جور حسود
که سهل باشد اگر یار مهربان داری

به وصل دوست گرت دست می‌دهد یک دم
برو که هر چه مراد است در جهان داری

چو گل به دامن از این باغ می‌بری حافظ
چه غم ز ناله و فریاد باغبان داری؟

You who have everything in the world that can be desired,
what care do you have for the state of the weak and helpless?

Ask your servant for soul and heart, and take the soul,
for your command runs over the heads of the free.

You have no waist, and I marvel that every hour
you take the centre in the gathering of the beautiful.

No picture is fit for the whiteness of your face, because
you have a dark line of musky down upon rose-red.

Drink wine, for you are always light of spirit and delicate,
and above all at the moment when your head is heavy.

Do not reproach us more than this, nor be hard on our heart;
do not do all that is in your power, though you have the right.

If there are a hundred thousand arrows of cruelty at your disposal,
you hold them on the bow, aimed at my wounded life.

Bear always the harshness of rivals and the spite of the envious,
for it is easy to bear if you have a kind friend.

If for one moment union with the friend comes to your hand,
go, for you have everything in the world that can be desired.

Since you carry roses away in your skirt from this garden, Hafez,
what care do you have for the gardener's wailing and outcry?