Ghazal 471: Who will bring me the kindness of a line from my beloved's pen?

ز دلبرم که رساند نوازش قلمی
کجاست پیک صبا گر همی کند کرمی؟

قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق
چو شبنمی است که بر بحر می‌کشد رقمی

بیا که خرقهٔ من گرچه رهن میکده‌هاست
ز مال وقف نبینی به نام من درمی

حدیث چون و چرا درد سر دهد ای دل
پیاله گیر و بیاسا ز عمر خویش دمی

طبیب راه‌نشین درد عشق نشناسد
برو به دست کن ای مرده‌دل مسیح‌دمی

دلم گرفت ز سالوس و طبل زیر گلیم
به آن که بر در میخانه برکشم علمی

بیا که وقت‌شناسان دو کون بفروشند
به یک پیاله می صاف و صحبت صنمی

دوام عیش و تنعم نه شیوهٔ عشق است
اگر معاشر مایی بنوش نیش غمی

نمی‌کنم گله‌ای لیک ابر رحمت دوست
به کشته‌زار جگرتشنگان نداد نمی

چرا به یک نی قندش نمی‌خرند آن کس
که کرد صد شکرافشانی از نی قلمی

سزای قدر تو شاها به دست حافظ نیست
جز از دعای شبی و نیاز صبحدمی

Who will bring me the kindness of a line from my beloved's pen?
Where is the messenger east wind, if it would do a favour?

I have weighed it up: the planning of reason on the road of love
is like a drop of dew trying to draw a mark upon the sea.

Come, for though my cloak is in pawn at the taverns,
you will not see one coin of endowment money in my name.

Talk of how and why brings a headache, O heart;
take the cup and rest for a moment from your life.

The physician who sits by the road does not know the pain of love;
go, O dead of heart, and find one who has the breath of Christ.

My heart is sick of hypocrisy and the drum hidden under the blanket;
better that I should raise a banner at the door of the tavern.

Come, for those who know the value of time will sell both worlds
for one cup of clear wine and the company of a fair one.

Unbroken pleasure and comfort are not the way of love;
if you keep company with us, drink the sting of grief.

I make no complaint, but the cloud of the friend's mercy
gave not one drop to the sown field of those who thirst.

Why do they not buy with a single cane of sugar the one
who scattered sugar a hundred times from the reed of his pen?

What is worthy of your rank, O king, is not in the hand of Hafez,
except a prayer at night and a supplication at dawn.