Ghazal 106: May your body never need the favours of physicians

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد

سلامت همه آفاق در سلامت توست
به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد

جمال صورت و معنی ز امن صحت توست
که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد

در این چمن چو درآید خزان به یغمایی
رهش به سرو سهی قامت بلند مباد

در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد
مجال طعنهٔ بدبین و بدپسند مباد

هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند
بر آتش تو بجز جان او سپند مباد

شفا ز گفتهٔ شکرفشان حافظ جوی
که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد

May your body never need the favours of physicians;
may your delicate being never be hurt by harm.

The health of all the horizons lies in your health;
may your person never be pained by any illness.

The beauty of form and of meaning rests on the safety of your health;
may your outward never be downcast nor your inward sad.

When autumn comes plundering into this meadow,
may it find no way to the tall, straight cypress.

On that carpet where your beauty begins to show itself,
may there be no room for the taunts of the ill-wishing and ill-judging.

Whoever looks on your moon-like face with an evil eye,
may nothing but his own life be the wild rue seed on your fire.

Seek healing in the sugar-scattering speech of Hafez,
that you may have no need of the cure of rosewater and candy.