Ghazal 161: How can a mind that is sad bring forth fresh verse?

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار
صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل
شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال‌انگیز
نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد

جام می و خون دل هر یک به کسی دادند
در دایرهٔ قسمت اوضاع چنین باشد

در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود
کاین شاهد بازاری وآن پرده‌نشین باشد

آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر
که‌این سابقهٔ پیشین تا روز پسین باشد

How can a mind that is sad bring forth fresh verse?
We have said one point of this matter, and that is all.

If I win from your ruby lip a ring of protection,
a hundred kingdoms of Solomon will be under my seal.

O heart, one must not be grieved by the taunt of the envious;
perhaps, when you look again, your good lies in this.

Whoever gains no understanding from this fancy-stirring pen,
his picture is unlawful, even if he is the painter of China.

A cup of wine and the heart's blood: each was given to someone;
in the circle of destiny, that is how things stand.

In the matter of rosewater and the rose, the eternal decree was this:
that one should be a beauty of the market and the other sit behind the veil.

It is not that the life of a rend has gone from Hafez's mind,
for this record from the past lasts until the final day.