Ghazal 292: I swear by the pomp, the rank and the glory of Shah Shuja

قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع
که نیست با کسم از بهر مال و جاه نزاع

شراب خانگیم بس می مغانه بیار
حریف باده رسید ای رفیق توبه وداع

خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه کنید
که من نمی‌شنوم بوی خیر از این اوضاع

ببین که رقص‌کنان می‌رود به نالهٔ چنگ
کسی که رخصه نفرمودی استماع سماع

به عاشقان نظری کن به شکر این نعمت
که من غلام مطیعم، تو پادشاه مطاع

به فیض جرعهٔ جام تو تشنه‌ایم، ولی
نمی‌کنیم دلیری نمی‌دهیم صداع

جبین و چهرهٔ حافظ خدا جدا مکناد
ز خاک بارگه کبریای شاه شجاع

I swear by the pomp, the rank and the glory of Shah Shuja
that I have no quarrel with anyone over wealth or rank.

Home-made wine is enough for me; bring the wine of the Magians.
The companion of the cup has arrived: friend, farewell to repentance.

For God's sake, wash my cloak clean with wine,
for I catch no scent of good from this state of things.

See how he goes dancing to the wail of the harp,
the one who would not give leave even to listen to music.

Cast a glance upon lovers, in thanks for this blessing,
that I am an obedient slave and you a king who is obeyed.

We are thirsty for the bounty of a draught from your cup, but
we do not presume, and we give no trouble.

May God never part the brow and face of Hafez
from the dust of the court of the greatness of Shah Shuja.