Ghazal 293: In the morning, when from the private chamber of the palace of creation

بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع
شمع خاور فکند بر همه اطراف شعاع

برکشد آینه از جیب افق چرخ و در آن
بنماید رخ گیتی به هزاران انواع

در زوایای طربخانهٔ جمشید فلک
ارغنون ساز کند زهره به آهنگ سماع

چنگ در غلغله آید که کجا شد منکر؟
جام در قهقهه آید که کجا شد مناع؟

وضع دوران بنگر ساغر عشرت بر گیر
که به هر حالتی این است بهین اوضاع

طرهٔ شاهد دنیی همه بند است و فریب
عارفان بر سر این رشته نجویند نزاع

عمر خسرو طلب ار نفع جهان می‌خواهی
که وجودیست عطابخش کریم نفاع

مظهر لطف ازل، روشنی چشم امل
جامع علم و عمل جان جهان، شاه شجاع

In the morning, when from the private chamber of the palace of creation
the candle of the east casts its rays on every side,

The sphere draws a mirror from the pocket of the horizon, and in it
shows the face of the world in a thousand different ways.

In the corners of the pleasure house of the Jamshid of the sky
Venus tunes her organ to the melody of the dance.

The harp breaks into clamour: "Where has the denier gone?"
The cup breaks into laughter: "Where has the forbidder gone?"

Look at the way of the times, and take up the cup of pleasure,
for in every circumstance this is the best of ways.

The tress of the beauty of this world is all snare and deceit;
those who know do not seek a quarrel over that thread.

Ask for long life for the king, if you want the good of the world,
for his is a being that gives gifts, is generous and brings benefit:

The showing forth of eternal kindness, the light of the eye of hope,
the joiner of knowledge and deed, the soul of the world, Shah Shuja.