Ghazal 385: O Lord, bring that musk-scented deer back to Khotan

یا رب آن آهوی مشکین به ختن باز رسان
وان سهی سرو خرامان به چمن باز رسان

دل آزردهٔ ما را به نسیمی بنواز
یعنی آن جان ز تن رفته به تن باز رسان

ماه و خورشید به منزل چو به امر تو رسند
یار مه‌روی مرا نیز به من باز رسان

دیده‌ها در طلب لعل یمانی خون شد
یا رب آن کوکب رخشان به یمن باز رسان

برو ای طایر میمون همایون آثار
پیش عنقا سخن زاغ و زغن باز رسان

سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات
بشنو ای پیک خبرگیر و سخن باز رسان

آن که بودی وطنش دیدهٔ حافظ یا رب
به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

O Lord, bring that musk-scented deer back to Khotan,
and bring that tall, swaying cypress back to the meadow.

Soothe our wounded heart with a breath of air;
that is, bring that soul which left the body back to the body.

Since the moon and the sun arrive at their stations by your command,
bring my moon-faced friend back to me as well.

Our eyes have turned to blood in searching for the ruby of Yemen;
O Lord, bring that shining star back to Yemen.

Go, O fortunate bird whose signs are blessed,
and carry to the Anqa the words of the crow and the kite.

The word is this: that without you we do not want life;
listen, O courier who gathers news, and carry the word back.

The one whose homeland was the eye of Hafez, O Lord,
bring him, as he desires, from exile back to his homeland.