Ghasel 108: O König, der Ball des Himmels sei in der Krümmung deines Schlägers

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد
ساحت کون و مکان عرصهٔ میدان تو باد

زلف خاتون ظفر شیفتهٔ پرچم توست
دیدهٔ فتح ابد عاشق جولان تو باد

ای که انشاء عطارد صفت شوکت توست
عقل کل چاکر طغراکش دیوان تو باد

طیرهٔ جلوهٔ طوبی قد چون سرو تو شد
غیرت خلد برین ساحت بستان تو باد

نه به تنها حیوانات و نباتات و جماد
هر چه در عالم امر است به فرمان تو باد

O König, der Ball des Himmels sei in der Krümmung deines Schlägers;
die Weite von Sein und Raum sei der Platz deines Spielfelds.

Die Locke der Herrin Sieg ist in dein Banner vernarrt;
das Auge des ewigen Sieges sei in deinen Ritt verliebt.

Du, dessen Glanz die Schrift des Merkur selbst beschreibt,
die Allvernunft sei der Diener, der in deiner Kanzlei das Siegel zieht.

Dein zypressengleicher Wuchs beschämte die Pracht des Tuba-Baums;
der Hof deines Gartens sei der Neid des höchsten Paradieses.

Nicht allein Tiere, Pflanzen und Lebloses:
Was immer in der Welt des Befehls ist, stehe unter deinem Befehl.