Ghasel 123: Der Spielmann der Liebe hat wundersamen Klang und Weise

مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد
نقش هر نغمه که زد راه به جایی دارد

عالم از نالهٔ عشاق مبادا خالی
که خوش‌آهنگ و فرح‌بخش هوایی دارد

پیر دردی‌کش ما گرچه ندارد زر و زور
خوش عطابخش و خطاپوش خدایی دارد

محترم دار دلم کاین مگس قندپرست
تا هواخواه تو شد فر همایی دارد

از عدالت نبود دور گرش پرسد حال
پادشاهی که به همسایه گدایی دارد

اشک خونین بنمودم به طبیبان گفتند
درد عشق است و جگرسوز دوایی دارد

ستم از غمزه میاموز که در مذهب عشق
هر عمل اجری و هر کرده جزایی دارد

نغز گفت آن بت ترسابچهٔ باده‌پرست
شادی روی کسی خور که صفایی دارد

خسروا حافظ درگاه‌نشین فاتحه خواند
وز زبان تو تمنای دعایی دارد

Der Spielmann der Liebe hat wundersamen Klang und Weise;
jedes Lied, das er anschlägt, führt irgendwohin.

Nie sei die Welt leer von der Klage der Liebenden,
denn sie hat eine wohlklingende, froh machende Weise.

Unser hefetrinkender Alter hat zwar weder Gold noch Macht,
doch einen Gott, der gern gibt und Fehler bedeckt.

Halte mein Herz in Ehren, denn diese zuckerliebende Fliege
hat, seit sie dir anhängt, den Glanz des Glücksvogels.

Es ist der Gerechtigkeit nicht fern, wenn er nach dem Befinden fragt,
der König, der einen Bettler zum Nachbarn hat.

Ich zeigte den Ärzten meine blutigen Tränen; sie sagten:
Es ist Liebesschmerz, und er hat ein leberverbrennendes Heilmittel.

Lerne vom Blick nicht die Härte, denn im Bekenntnis der Liebe
hat jedes Tun seinen Lohn und jede Tat ihre Vergeltung.

Schön sprach jenes Götzenbild, das weinverehrende Christenkind:
Trink auf das Wohl dessen, der Lauterkeit hat.

O König, Hafis, der an deiner Pforte sitzt, sprach die Fatiha
und wünscht sich von deiner Zunge ein Gebet.