Ghasel 143: Jahrelang verlangte das Herz von uns den Becher Dschamschids

سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد

گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگان لب دریا می‌کرد

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش
کاو به تأیید نظر حل‌ معما می‌کرد

دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست
واندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد

گفتم این جام جهان‌بین به تو کی داد حکیم؟
گفت آن روز که این گنبد مینا می‌کرد

بی‌دلی در همه‌احوال خدا با او بود
او نمی‌دیدش و از دور خدارا می‌کرد

این‌همه شعبدهٔ خویش که می‌کرد اینجا
سامری پیش عصا و ید بیضا می‌کرد

گفت آن یار کز او گشت سر دار بلند
جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

فیض روح‌القدس ار باز مدد فرماید
دیگران هم بکنند آن‌چه مسیحا می‌کرد

گفتمش سلسلهٔ زلف بتان از پی چیست؟
گفت حافظ گله‌ای از دل شیدا می‌کرد

Jahrelang verlangte das Herz von uns den Becher Dschamschids
und erbat vom Fremden, was es selbst besaß.

Eine Perle, die außerhalb der Muschel von Sein und Raum liegt,
suchte es bei den Verirrten am Meeresufer.

Meine Schwierigkeit trug ich gestern Nacht zum Meister der Magier,
der mit der Kraft seines Blicks Rätsel löste.

Ich sah ihn froh und lachend, den Weinbecher in der Hand,
und in jenem Spiegel schaute er auf hundert Arten.

Ich sprach: Wann gab dir der Weise diesen weltschauenden Becher?
Er sprach: An dem Tag, da er diese Emailkuppel schuf.

Ein Herzloser hatte Gott in jeder Lage bei sich;
er sah ihn nicht und rief aus der Ferne: O Gott!

All diese Gaukelei, die der Verstand hier trieb,
trieb der Samiri vor dem Stab und der Weißen Hand.

Er sprach: Jener Freund, durch den der Galgen erhöht wurde,
sein Vergehen war, dass er die Geheimnisse offenbarte.

Wenn die Gnade des Heiligen Geistes wieder hilft,
tun auch andere, was der Messias tat.

Ich sprach zu ihm: Wozu dient die Kette der Locken der Schönen?
Er sprach: Hafis klagte über sein rasendes Herz.