Ghazal 189: Se l'uccello della fortuna ripasserà di qui

طایر دولت اگر باز گذاری بکند
یار بازآید و با وصل، قراری بکند

دیده را دستگه در و گهر، گرچه نماند
بخورد خونی و تدبیر نثاری بکند

دوش گفتم: «بکند لعل لبش، چارهٔ من؟»
هاتف غیب، ندا داد که: «آری! بکند»

کس نیارد بر او دم زند از قصهٔ ما
مگرش باد صبا گوش، گذاری بکند

داده‌ام باز نظر را به تذروی، پرواز
بازخواند مگرش نقش و شکاری بکند

شهر، خالی‌ست ز عشاق؛ بود کز طرفی
مردی از خویش برون آید و کاری بکند

کو کریمی که ز بزم طربش، غم‌زده‌ای
جرعه‌ای درکشد و دفع خماری بکند؟

یا وفا، یا خبر وصل تو، یا مرگ رقیب
بود آیا که فلک، زین دو سه، کاری بکند؟

«حافظا»! گر نروی از در او، هم روزی
گذری بر سرت از گوشه کناری بکند

Se l'uccello della fortuna ripasserà di qui,
l'amico tornerà e si accorderà all'unione.

Benché all'occhio non resti scorta di perle e di gemme,
berrà sangue e troverà qualcosa da spargere.

Ieri notte dissi: «Mi curerà il rubino del suo labbro?»
La voce nascosta gridò: «Sì, lo farà.»

Nessuno osa fiatare davanti a lui della nostra storia,
a meno che il vento dell'est non gli passi all'orecchio.

Ho lanciato il falco del mio sguardo dietro a un fagiano;
forse la sua sorte lo richiamerà e farà una preda.

La città è vuota di amanti; sarà che da qualche parte
un uomo esca da sé stesso e compia un'opera?

Dov'è un generoso dal cui banchetto di gioia un afflitto
beva un sorso e scacci i postumi?

O la fedeltà, o la notizia della tua unione, o la morte del rivale:
sarà che il cielo faccia una di queste due o tre cose?

Hafez, se non te ne vai dalla sua porta, un giorno
ti passerà accanto da qualche angolo.