Ghasel 213: Das Juwel in der Schatzkammer der Geheimnisse ist dasselbe wie einst

گوهر مخزن اسرار همان است که بود
حقهٔ مهر بدان مهر و نشان است که بود

عاشقان زمرهٔ ارباب امانت باشند
لاجرم چشم گهربار همان است که بود

از صبا پرس که ما را همه شب تا دم صبح
بوی زلف تو همان مونس جان است که بود

طالب لعل و گهر نیست وگرنه خورشید
هم‌چنان در عمل معدن و کان است که بود

کشتهٔ غمزهٔ خود را به زیارت دریاب
زانکه بیچاره همان دل‌نگران است که بود

رنگ خون دل ما را که نهان می‌داری
همچنان در لب لعل تو عیان است که بود

زلف هندوی تو گفتم که دگر ره نزند
سال‌ها رفت و بدان سیرت و سان است که بود

حافظا بازنما قصه خونابهٔ چشم
که بر این چشمه همان آب روان است که بود

Das Juwel in der Schatzkammer der Geheimnisse ist dasselbe wie einst;
das Kästchen der Liebe trägt dasselbe Siegel und Zeichen wie einst.

Die Liebenden gehören zur Schar der Hüter des anvertrauten Gutes;
darum ist das perlenregnende Auge dasselbe wie einst.

Frag den Ostwind: Für uns ist die ganze Nacht bis zum Hauch des Morgens
der Duft deiner Locke derselbe Gefährte der Seele wie einst.

Es gibt keinen, der nach Rubin und Juwel sucht; sonst ist die Sonne
noch immer in Mine und Bergwerk am Werk wie einst.

Besuche den, den dein Blick getötet hat,
denn der Arme ist ebenso bangen Herzens wie einst.

Die Farbe unseres Herzbluts, die du verborgen hältst,
ist auf dem Rubin deiner Lippe noch ebenso sichtbar wie einst.

Ich sagte, deine dunkle Locke werde nicht wieder Wegelagerei treiben;
Jahre vergingen, und sie ist von derselben Art und Weise wie einst.

Hafis, erzähle noch einmal die Geschichte von den blutigen Tränen des Auges,
denn in dieser Quelle fließt dasselbe Wasser wie einst.