Ghazal 225: Coppiere, si parla del cipresso, della rosa e del tulipano

ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود
وین بحث با ثلاثهٔ غساله می‌رود

می ده که نوعروس چمن حد حسن یافت
کار این زمان ز صنعت دلاله می‌رود

شکرشکن شوند همه طوطیان هند
زین قند پارسی که به بنگاله می‌رود

طی مکان ببین و زمان در سلوک شعر
کاین طفل یک شبه ره یک ساله می‌رود

آن چشم جادوانهٔ عابدفریب بین
کش کاروان سحر ز دنباله می‌رود

از ره مرو به عشوهٔ دنیا که این عجوز
مکاره می‌نشیند و محتاله می‌رود

باد بهار می‌وزد از گلستان شاه
وز ژاله باده در قدح لاله می‌رود

حافظ ز شوق مجلس سلطان غیاث دین
غافل مشو که کار تو از ناله می‌رود

Coppiere, si parla del cipresso, della rosa e del tulipano,
e questo discorso va insieme alle tre coppe che lavano.

Dai vino, ché la novella sposa del prato ha raggiunto il colmo della bellezza;
ora la faccenda va per l'arte della mezzana.

Tutti i pappagalli dell'India si metteranno a rompere zucchero
con questo candito persiano che va nel Bengala.

Guarda come la poesia, nel suo viaggio, ripiega spazio e tempo,
ché questo bambino di una notte percorre la strada di un anno.

Guarda quell'occhio stregone che inganna i devoti,
con la carovana della magia che gli va dietro.

Non lasciarti sviare dalla civetteria del mondo, ché questa vecchia
si siede da imbrogliona e se ne va da truffatrice.

Il vento di primavera soffia dal roseto del re,
e dalla rugiada scorre vino nella coppa del tulipano.

Hafez, del tuo desiderio per la corte del sultano Ghiyas al-Din
non essere trascurato, ché la tua faccenda va avanti con il lamento.