Ghazal 244: Compagni, sciogliete il nodo della chioma dell'amico

معاشران! گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش‌ است بدین قصه‌اش دراز کنید

حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید

رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گویند
«که گوش هوش به پیغام اهل راز کنید»

به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد
گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است
چو یار ناز نماید، شما نیاز کنید

نخست موعظهٔ پیر صحبت این حرف است
که «از مصاحب ناجنس احتراز کنید»

هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشق
بر او نمرده، به فتوای من نماز کنید

وگر طلب کند انعامی از شما حافظ
حوالتش به لب یار دل‌نواز کنید

Compagni, sciogliete il nodo della chioma dell'amico;
è una bella notte: allungatela con questo racconto.

È la presenza di un ritiro intimo e gli amici sono riuniti;
recitate il versetto contro il malocchio e chiudete la porta.

La ribeca e l'arpa dicono a gran voce:
«Prestate l'orecchio dell'intelletto al messaggio della gente del segreto.»

Per la vita dell'amico, il dolore non strapperà il vostro velo
se vi affiderete alle bontà di Colui che tutto dispone.

Tra l'amante e l'amato la differenza è grande;
quando l'amico mostra disdegno, voi mostrate bisogno.

Il primo consiglio del vecchio della compagnia è questa parola:
«Guardatevi dal compagno che non è della vostra specie.»

Chiunque in questo cerchio non sia vivo per amore,
su di lui, senza che sia morto, dite per mia sentenza la preghiera dei morti.

E se Hafez vi chiederà una ricompensa,
rimandatelo al labbro dell'amico che conforta il cuore.