Ghasel 257: Zeig dein Gesicht und sag mir: «Lös dein Herz vom Leben.»

روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر
پیش شمع آتش پروانه به جان گو درگیر

در لب تشنهٔ ما بین و مدار آب دریغ
بر سر کشتهٔ خویش آی و ز خاکش برگیر

ترک درویش مگیر ار نبود سیم و زرش
در غمت سیم شمار اشک و رخش را زر گیر

چنگ بنواز و بساز ار نبود عود چه باک؟
آتشم عشق و دلم عود و تنم مجمر گیر

در سماع آی و ز سر خرقه برانداز و برقص
ور نه با گوشه رو و خرقهٔ ما در سر گیر

صوف برکش ز سر و بادهٔ صافی درکش
سیم در باز و به زر سیمبری در بر گیر

دوست گو یار شو و هر دو جهان دشمن باش
بخت گو پشت مکن، روی زمین لشکر گیر

میل رفتن مکن ای دوست دمی با ما باش
بر لب جوی، طرب جوی و به کف ساغر گیر

رفته گیر از برم و زآتش و آب دل و چشم
گونه‌ام زرد و لبم خشک و کنارم تر گیر

حافظ آراسته کن بزم و بگو واعظ را
که ببین مجلسم و ترک سر منبر گیر

Zeig dein Gesicht und sag mir: «Lös dein Herz vom Leben.»
Sag vor der Kerze dem Feuer des Falters: «Greif auf die Seele über.»

Sieh auf unsere durstige Lippe und versage das Wasser nicht;
komm zu dem, den du getötet hast, und heb ihn aus dem Staub.

Lass den Derwisch nicht fallen, wenn er weder Silber noch Gold hat;
im Kummer um dich zähle seine Tränen als Silber und nimm sein Gesicht für Gold.

Spiel die Harfe und gib dich zufrieden; fehlt das Aloeholz, was tut es?
Nimm die Liebe für mein Feuer, mein Herz für das Aloeholz und meinen Leib für das Räucherfass.

Komm in den Reigen, wirf die Kutte ab und tanze;
sonst geh in einen Winkel und zieh unsere Kutte über den Kopf.

Zieh die Wolle vom Kopf und trink den klaren Wein;
verspiele das Silber und nimm mit Gold eine Silberbrüstige in die Arme.

Sag: Der Freund sei mein Verbündeter, und beide Welten seien mein Feind;
sag: Das Glück kehre mir nicht den Rücken, und die Erde fülle sich mit Heeren.

Denk nicht ans Gehen, o Freund; bleib einen Augenblick bei uns.
Suche am Bachrand die Freude und nimm den Becher in die Hand.

Nimm an, du seist von meiner Seite gegangen: Durch Feuer und Wasser von Herz und Auge
nimm meine Wange als gelb, meine Lippe als trocken und meinen Schoß als nass.

Hafis, richte das Gelage her und sag dem Prediger:
«Sieh meine Runde und lass von der Kanzel.»