Ghasel 28: Beim Leben des Herrn, bei altem Recht und treuem Bund

به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست
که مونس دم صبحم، دعای دولت توست

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد
ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

بکن معامله‌ای، وین دل شکسته بخر
که با شکستگی ارزد به صد هزار درست

زبان مور به آصف دراز گشت و رواست
که خواجه خاتم جم، یاوه کرد و باز نجست

دلا طمع مبر از لطف بی‌نهایت دوست
چو لاف عشق زدی، سر بباز، چابک و چست

به صدق کوش، که خورشید زاید از نفست
که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

شدم ز دست تو شیدای کوه و دشت و هنوز
نمی‌کنی به ترحم، نطاق سلسله سست

مرنج حافظ و از دلبر‌ان حفاظ مجوی
گناه باغ چه باشد چو این گیاه نرست

Beim Leben des Herrn, bei altem Recht und treuem Bund:
Der Gefährte meines Atems am Morgen ist das Gebet für dein Glück.

Meine Tränen, die Noahs Flut übertrafen,
konnten das Bild deiner Liebe nicht von der Tafel meiner Brust waschen.

Schließ einen Handel und kauf dieses gebrochene Herz,
denn gebrochen ist es hunderttausend heile wert.

Die Zunge der Ameise wurde lang gegen Asaf, und zu Recht,
denn der Herr verlor Dschamschids Siegel und suchte es nicht wieder.

O Herz, gib die Hoffnung auf die grenzenlose Güte des Freundes nicht auf;
da du mit Liebe geprahlt hast, setz den Kopf ein, flink und behend.

Bemühe dich um Wahrhaftigkeit, damit die Sonne aus deinem Atem geboren wird,
denn die erste Dämmerung wurde durch ihre Lüge schwarz im Gesicht.

Durch dich wurde ich zum Narren von Berg und Flur, und noch immer
lockerst du nicht aus Erbarmen den Gurt meiner Kette.

Kränke dich nicht, Hafis, und suche bei Herzensdieben keinen Schutz;
was kann der Garten dafür, wenn dieses Kraut nicht wuchs?