Ghazal 29: Con il pensiero di te, che ci importa del vino?

ما را ز خیال تو چه پروای شراب است؟
خم گو سر خود گیر، که خمخانه خراب است

گر خمر بهشت است بریزید که بی دوست
هر شربت عذبم که دهی، عین عذاب است

افسوس که شد دلبر و در دیدهٔ گریان
تحریر خیال خط او نقش بر آب است

بیدار شو ای دیده که ایمن نتوان بود
زین سیل دمادم که در این منزل خواب است

معشوق عیان می‌گذرد بر تو، ولیکن
اغیار همی‌بیند از آن بسته نقاب است

گل بر رخ رنگین تو تا لطف عرق دید
در آتش شوق از غم دل، غرق گلاب است

سبز است در و دشت بیا تا نگذاریم
دست از سر آبی که جهان جمله سراب است

در کنج دماغم مطلب جای نصیحت
ک‌این گوشه پر از زمزمهٔ چنگ و رباب است

حافظ چه شد ار عاشق و رند است و نظرباز
بس طور عجب لازم ایام شباب است

Con il pensiero di te, che ci importa del vino?
Di' alla giara di badare a sé stessa, ché la cantina è in rovina.

Fosse anche vino del paradiso, versatelo via, ché senza l'amico
ogni dolce bevanda che mi dai è il tormento stesso.

Ahimè, la rubacuori è andata, e nel mio occhio piangente
il tracciato dell'immagine della sua peluria è un disegno sull'acqua.

Svegliati, o occhio, ché non si può stare sicuri
davanti a questa piena incessante in questa locanda del sonno.

L'amata ti passa davanti scoperta, ma
vede estranei, e per questo ha tirato il velo.

Da quando la rosa vide la grazia del sudore sulla tua guancia colorata,
nel fuoco del desiderio, per pena del cuore, è annegata nell'acqua di rose.

Verdi sono colli e pianure; vieni, non lasciamo
la riva dell'acqua, ché il mondo intero è miraggio.

Non cercare posto per i consigli nell'angolo del mio cervello,
ché quest'angolo è pieno del mormorio dell'arpa e della ribeca.

Che importa se Hafez è amante, rend e contemplatore di bellezza?
Molti modi strani appartengono ai giorni della giovinezza.