Gazal 353: No dejaré el amor de la hermosura y de la copa

من ترک عشق شاهد و ساغر نمی‌کنم
صد بار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم

باغ بهشت و سایهٔ طوبی و قصر و حور
با خاک کوی دوست برابر نمی‌کنم

تلقین و درس اهل نظر یک اشارت است
گفتم کنایتی و مکرر نمی‌کنم

هرگز نمی‌شود ز سر خود خبر مرا
تا در میان میکده سر بر نمی‌کنم

ناصح به طعن گفت که «رو ترک عشق کن»
محتاج جنگ نیست برادر، نمی‌کنم

این تقوی‌ام تمام، که با شاهدان شهر
ناز و کرشمه بر سر منبر نمی‌کنم

حافظ! جناب پیر مغان جای دولت است
من ترک خاک‌بوسی این در نمی‌کنم

No dejaré el amor de la hermosura y de la copa;
cien veces me arrepentí, y no lo haré más.

El jardín del paraíso, la sombra de su árbol, el palacio y las huríes
no los igualo al polvo de la calle del amigo.

La enseñanza y la lección de la gente que sabe mirar es una sola señal;
hice una alusión, y no la repetiré.

Nunca tengo noticia de mi propia cabeza
mientras no la levanto en medio de la taberna.

El consejero dijo con sorna: «Anda, deja el amor.»
No hace falta pelea, hermano: no lo dejo.

Esta es toda mi piedad: que con las hermosas de la ciudad
no ando con remilgos y coqueteos en lo alto del púlpito.

Hafez, la corte del anciano mago es el lugar de la fortuna;
no dejaré de besar el polvo de esta puerta.