Ghazal 362: L'incontro è avvenuto, e il bacio e l'abbraccio anche

دیدار شد میسر و بوس و کنار هم
از بخت شکر دارم و از روزگار هم

زاهد برو که طالع اگر طالع من است
جامم به دست باشد و زلف نگار هم

ما عیب کس به مستی و رندی نمی‌کنیم
لعل بتان خوش است و می خوشگوار هم

ای دل بشارتی دهمت محتسب نماند
و از می جهان پر است و بت میگسار هم

خاطر به دست تفرقه دادن نه زیرکیست
مجموعه‌ای بخواه و صراحی بیار هم

بر خاکیان عشق فشان جرعهٔ لبش
تا خاک لعل‌گون شود و مشکبار هم

آن شد که چشم بد نگران بودی از کمین
خصم از میان برفت و سرشک از کنار هم

چون کائنات جمله به بوی تو زنده‌اند
ای آفتاب سایه ز ما برمدار هم

چون آب روی لاله و گل، فیض حسن توست
ای ابر لطف بر من خاکی ببار هم

حافظ اسیر زلف تو شد از خدا بترس
و از انتصاف آصف جم اقتدار هم

برهان ملک و دین که ز دست وزارتش
ایام کان یمین شد و دریا یسار هم

بر یاد رای انور او آسمان به صبح
جان می‌کند فدا و کواکب نثار هم

گوی زمین ربودهٔ چوگان عدل اوست
وین برکشیده گنبد نیلی حصار هم

عزم سبک عنان تو در جنبش آورد
این پایدار مرکز عالی مدار هم

تا از نتیجه فلک و طور دور اوست
تبدیل ماه و سال و خزان و بهار هم

خالی مباد کاخ جلالش ز سروران
و از ساقیان سروقد گلعذار هم

L'incontro è avvenuto, e il bacio e l'abbraccio anche;
rendo grazie alla fortuna, e al tempo anche.

Asceta, vattene, ché se la mia stella è davvero la mia stella,
avrò la coppa in mano, e la chioma dell'amata anche.

Non biasimiamo nessuno per l'ebbrezza e la vita da rend;
il rubino delle belle è dolce, e il buon vino anche.

O cuore, ti do una buona notizia: il censore non c'è più,
e il mondo è pieno di vino, e di belle che lo bevono anche.

Consegnare l'animo alla dispersione non è accortezza;
chiedi raccoglimento, e porta un fiasco anche.

Versa un sorso del suo labbro sui terrestri dell'amore,
perché la polvere diventi color rubino, e profumata di muschio anche.

È passato il tempo in cui il malocchio spiava dall'agguato;
il nemico è uscito di mezzo, e le lacrime dal fianco anche.

Poiché tutti gli esseri vivono del tuo profumo,
o sole, non togliere nemmeno la tua ombra da noi.

Poiché la freschezza del tulipano e della rosa è dono della tua bellezza,
o nube di grazia, piovi su di me, fatto di polvere, anche.

Hafez è diventato prigioniero della tua chioma: temi Dio,
e la giustizia del visir dal potere di Jamshid anche.

La Prova del regno e della fede, per la cui mano nel visirato
il tempo ha la miniera alla destra, e il mare alla sinistra anche.

In ricordo del suo giudizio luminoso il cielo, al mattino,
offre l'anima, e sparge le stelle anche.

La palla della terra è rapita dalla mazza della sua giustizia,
e questa cupola innalzata, recinto azzurro cupo, anche.

La tua risolutezza dalle redini leggere mette in moto
questo saldo centro dell'alta orbita anche.

Finché, per l'opera del cielo e il modo del suo girare,
ci sarà il mutare di mese e anno, e di autunno e primavera anche,

Non sia mai vuoto il palazzo della sua maestà di signori,
né di coppieri dalla statura di cipresso e dalle guance di rosa anche.