Ghazal 396: È mattino, coppiere: riempi una coppa di vino.

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

زان پیش‌تر که عالم فانی شود خراب
ما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن

خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد
گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند
زنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن

ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم
با ما به جام باده صافی خطاب کن

کار صواب، باده پرستی‌ست حافظا
برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

È mattino, coppiere: riempi una coppa di vino.
Il giro del cielo non indugia: affrettati.

Prima che questo mondo perituro vada in rovina,
rovinaci con la coppa del vino color di rosa.

Il sole del vino è sorto dall'oriente della coppa;
se cerchi di che gioire, lascia il sonno.

Il giorno in cui la ruota farà brocche della nostra argilla,
bada di riempire di vino la scodella del nostro cranio.

Non siamo uomini da ascetismo, pentimento e vane parole;
rivolgiti a noi con una coppa di vino limpido.

L'opera giusta è l'adorazione del vino, Hafez;
alzati e prendi la ferma decisione dell'opera giusta.