Ghasel 412: Ich habe ein Auge, das Blut vergießt wegen jener mit der Bogenbraue

مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو
جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو

غلام چشم آن ترکم که در خواب خوش مستی
نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو

هلالی شد تنم زین غم که با طغرا‌ی ابرو‌یش
که باشد مه که بنماید ز طاق آسمان ابرو؟

رقیبان غافل و ما را از آن چشم و جبین هر دم
هزاران گونه پیغام است و حاجب در میان، ابرو

روان گوشه‌گیران را جبینش طرفه گلزار‌ی‌ست
که بر طرف سمن‌زارش همی گردد چمان ابرو

دگر حور و پری را کس نگوید با چنین حسنی
که این را این چنین چشم است و آن را آن چنان ابرو

تو کافر‌دل نمی‌بندی نقاب زلف و می‌ترسم
که محرابم بگرداند خم آن دل‌ستان ابرو

اگر چه مرغ زیرک بود حافظ در هوادار‌ی
به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن کمان‌ابرو

Ich habe ein Auge, das Blut vergießt wegen jener mit der Bogenbraue;
die Welt wird viel Aufruhr sehen von jenem Auge und jener Braue.

Ich bin der Sklave des Auges jenes Türken, der im süßen Schlaf des Rausches
ein Gesicht als bemalten Rosengarten hat und als moschusdunkles Schattendach die Braue.

Mein Leib wurde vor diesem Kummer zur Sichel: Neben dem Herrschersiegel seiner Braue,
wer ist da der Mond, dass er vom Himmelsbogen eine Braue zeigte?

Die Rivalen ahnen nichts, und uns kommen von jenem Auge und jener Stirn jeden Augenblick
tausenderlei Botschaften, und der Mittler dazwischen ist die Braue.

Der Seele der Zurückgezogenen ist seine Stirn ein wundersamer Rosengarten,
an dessen Jasminbeet die Braue anmutig entlangwandelt.

Niemand wird vor solcher Schönheit noch von Huri und Fee sagen,
diese habe ein solches Auge und jene eine solche Braue.

Du mit dem Herzen eines Ungläubigen bindest den Schleier der Locke nicht um, und ich fürchte,
die Krümmung jener herzraubenden Braue wird meine Gebetsnische verrücken.

War Hafis auch ein kluger Vogel in Liebesdingen,
das Auge jener mit der Bogenbraue erlegte ihn mit dem Pfeil eines Blicks.