Gazal 443: Si, como el ciprés, paseas un momento por una rosaleda

چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری
خورد ز غیرت روی تو هر گلی خاری

ز کفر زلف تو، هر حلقه‌ای و آشوبی
ز سحر چشم تو، هر گوشه‌ای و بیماری

مرو چو بخت من ای چشم مست یار به خواب
که در پی است ز هر سویت آه بیداری

نثار خاک رهت نقد جان من هر چند
که نیست نقد روان را بر تو مقداری

دلا! همیشه مزن لاف زلف دلبندان
چو تیره‌رأی شوی کی گشایدت کاری؟

سرم برفت و زمانی به سر نرفت این کار
دلم گرفت و نبودت غم گرفتاری

چو نقطه گفتمش «اندر میان دایره آی»
به خنده گفت که «ای حافظ! این چه پرگاری»

Si, como el ciprés, paseas un momento por una rosaleda,
cada rosa, de envidia de tu rostro, sentirá una espina.

De la impiedad de tu rizo, cada anillo guarda un alboroto;
de la magia de tu ojo, cada rincón guarda un enfermo.

No te duermas como mi fortuna, oh ojo ebrio del amigo,
que por todas partes te sigue el suspiro de alguien en vela.

La moneda de mi vida está esparcida en el polvo de tu camino, aunque
la moneda del alma no tiene valor para ti.

Oh corazón, no te jactes siempre de los rizos de los que atan corazones;
si se te oscurece el juicio, ¿cuándo se te abrirá asunto alguno?

Mi cabeza se fue, y este asunto no llegó ni un momento a su fin;
mi corazón quedó preso, y no tuviste pena de su cautiverio.

Le dije: «Entra, como el punto, en medio del círculo».
Riendo dijo: «Hafez, ¿qué compás es este?»

Interpretación del fal

La persona a quien has dado el corazón es muy solicitada y presta poca atención a tu estado. Has puesto todo lo tuyo en esto y aún no has logrado resultado. No dejes que el apego te oscurezca el juicio. El plan que trazaste para acercarla es ingenuo, y lo ha adivinado: revisa tu manera de proceder.