Gazal 456: Es primavera nueva: esfuérzate en tener el corazón contento
نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
چنگ در پرده همین میدهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است
حیف باشد که ز کار همه غافل باشی
نقد عمرت ببرد غصهٔ دنیا به گزاف
گر شب و روز در این قصهٔ مشکل باشی
گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست
رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
صید آن شاهد مطبوعشمایل باشی
Es primavera nueva: esfuérzate en tener el corazón contento,
que muchas rosas volverán a brotar cuando tú estés en el barro.
No te digo con quién sentarte ahora ni qué beber,
que tú mismo lo sabes, si eres avisado y sensato.
El arpa, en su modo, te da ese mismo consejo, pero
el sermón te aprovecha solo cuando eres capaz de recibirlo.
En el prado cada hoja es el libro de otro estado;
lástima sería que ignoraras el quehacer de todas.
La pena del mundo se llevará en vano la moneda de tu vida,
si noche y día andas en este cuento difícil.
Aunque el camino de nosotros al amigo está lleno de temor,
el andar es fácil si conoces las etapas.
Hafez, si te llega ayuda de tu alta fortuna,
serás presa de aquella hermosa de grata figura.
Interpretación del fal
Es primavera y la vida es corta: procura tener el corazón contento. Tú mismo sabes lo que te conviene: obra en consecuencia. El consejo solo sirve cuando estás dispuesto a oírlo. Presta atención a lo que pasa a tu alrededor, y aprende de ello. No malgastes la vida en penas por el mundo. El camino parece temible, pero se hace fácil cuando se conoce la ruta.