Ghazal 476: Brezza del mattino della felicità, a quel segno che tu sai

نسیم صبح سعادت! بدان نشان که تو دانی
گذر به کوی فلان کن، در آن زمان که تو دانی

تو پیک خلوت رازی و دیده بر سر راهت
به مردمی، نه به فرمان، چنان بران که تو دانی

بگو که جان عزیزم ز دست رفت، خدا را
ز لعل روح‌فزایش ببخش آن که تو دانی

من این حروف نوشتم، چنان که غیر ندانست
تو هم ز روی کرامت، چنان بخوان که تو دانی

خیال تیغ تو با ما، حدیث تشنه و آب است
اسیر خویش گرفتی، بکش چنان که تو دانی

امید در کمر زرکشت چگونه ببندم؟
دقیقه‌ای است نگارا در آن میان که تو دانی

یکی است ترکی و تازی، در این معامله حافظ
حدیث عشق بیان کن، بدان زبان که تو دانی

Brezza del mattino della felicità, a quel segno che tu sai,
passa per il vicolo di un tale, all'ora che tu sai.

Sei la messaggera del ritiro dei segreti, e i miei occhi sono sulla tua strada;
per gentilezza, non per comando, va' nel modo che tu sai.

Di': la mia cara vita mi è sfuggita di mano; per Dio,
dal tuo rubino che dà vita concedi ciò che tu sai.

Ho scritto queste lettere in modo che nessun estraneo capisse;
anche tu, per generosità, leggile nel modo che tu sai.

Il pensiero della tua spada è per noi la storia dell'assetato e dell'acqua;
hai preso il tuo prigioniero: uccidilo nel modo che tu sai.

Come legherò la mia speranza alla tua cintura ricamata d'oro?
C'è una finezza, mia bella, in quella vita, che tu sai.

Turco e arabo sono una cosa sola in questa faccenda, Hafez;
racconta la storia dell'amore nella lingua che tu sai.