Ghasel 481: Hör diesen Punkt, dann befreist du dich vom Kummer

بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی

آخرالامر گل کوزه‌گران خواهی شد
حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی

گر از آن آدمیانی که بهشتت هوس است
عیش با آدمی‌یی چند پری‌زاده کنی

تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی

اجرها باشدت ای خسرو شیرین‌دهنان
گر نگاهی سوی فرهاد دل‌افتاده کنی

خاطرت کی رقم فیض پذیرد، هیهات!
مگر از نقش پراگنده ورق ساده کنی

کار خود گر به کرم بازگذاری حافظ
ای بسا عیش که با بخت خداداده کنی

ای صبا بندگی خواجه جلال‌الدین کن
که جهان پر سمن و سوسن آزاده کنی

Hör diesen Punkt, dann befreist du dich vom Kummer:
Du schluckst Blut, wenn du einen Unterhalt suchst, der dir nicht bestimmt ist.

Am Ende wirst du zum Lehm der Töpfer;
denk vorerst an den Krug, um ihn mit Wein zu füllen.

Wenn du zu jenen Menschen gehörst, die nach dem Paradies verlangen,
so vergnüge dich mit einigen Menschen von Feenart.

Man kann sich nicht ohne Grund auf den Platz der Großen stützen,
es sei denn, du bereitest alle Mittel der Größe vor.

Lohn wird dir zuteil, o Chosrau der Süßmündigen,
wenn du einen Blick auf Farhad wirfst, dessen Herz gefallen ist.

Wann nimmt dein Sinn die Schrift der Gnade an? Niemals,
es sei denn, du machst das Blatt von den verstreuten Bildern rein.

Wenn du deine Sache der Großmut überlässt, Hafis,
wie viel Freude hast du dann mit dem von Gott geschenkten Glück.

O Ostwind, diene Chwadscha Dschalal al-Din,
damit du die Welt mit Jasmin und freier Lilie füllst.