Gazal 67: Señor, ¿de qué casa es esta vela que alumbra el corazón?

یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانهٔ کیست؟
جان ما سوخت، بپرسید که جانانهٔ کیست؟

حالیا خانه‌برانداز دل و دین من است
تا در آغوش که می‌خسبد و هم‌خانهٔ کیست؟

بادهٔ لعل لبش کز لب من دور مباد
راح روح که و پیمان‌ده پیمانهٔ کیست؟

دولت صحبت آن شمع سعادت‌پرتو
باز پرسید خدا را که به پروانهٔ کیست؟

می‌دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد
که دل نازک او مایل افسانهٔ کیست!

یا رب آن شاه‌وش ماه‌رخ زهره‌جبین
در یکتای که و گوهر یک‌دانهٔ کیست؟

گفتم آه از دل دیوانهٔ حافظ بی‌تو
زیر لب خنده‌زنان گفت که دیوانهٔ کیست؟

Señor, ¿de qué casa es esta vela que alumbra el corazón?
Nuestra alma ardió; preguntad de quién es la amada.

Por ahora es la que derriba la casa de mi corazón y mi fe;
¿en brazos de quién duerme, y de quién comparte la casa?

El vino rubí de su labio, que nunca esté lejos de mi labio,
¿de quién es el vino del alma, y a quién promete la copa?

La dicha de la compañía de esa vela de rayo venturoso,
preguntad, por Dios, a la mariposa de quién le toca.

Cada cual le echa un hechizo, y no se ha sabido
hacia el cuento de quién se inclina su tierno corazón.

Señor, aquella de porte real, rostro de luna y frente de Venus,
¿de quién es la perla sin par, la joya única?

Dije: ay del corazón loco de Hafez sin ti.
Riendo por lo bajo dijo: ¿loco por quién?