Ghazal 69: Non c'è nessuno che non sia caduto davanti a quella doppia chioma

کس نیست که افتادهٔ آن زلف دوتا نیست
در رهگذر کیست که دامی ز بلا نیست

چون چشم تو دل می‌برد از گوشه نشینان
همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست

روی تو مگر آینهٔ لطف الهیست
حقا که چنین است و در این روی و ریا نیست

نرگس طلبد شیوهٔ چشم تو، زهی چشم
مسکین خبرش از سر و، در دیده حیا نیست

از بهر خدا زلف مپیرای که ما را
شب نیست که صد عربده با باد صبا نیست

بازآی که بی روی تو ای شمع دل افروز
در بزم حریفان، اثر نور و صفا نیست

تیمار غریبان اثر ذکر جمیل است
جانا مگر این قاعده در شهر شما نیست؟

دی می‌شد و گفتم صنما عهد به جای آر
گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست

گر پیر مغان مرشد من شد چه تفاوت
در هیچ سری نیست که سری ز خدا نیست

عاشق چه کند گر نکشد بار ملامت
با هیچ دلاور سپر تیر قضا نیست

در صومعهٔ زاهد و در خلوت صوفی
جز گوشهٔ ابروی تو محراب دعا نیست

ای چنگ فروبرده به خون دل حافظ
فکرت مگر از غیرت قرآن و خدا نیست

Non c'è nessuno che non sia caduto davanti a quella doppia chioma;
sul cammino di chi non c'è una trappola di sventura?

Poiché il tuo occhio ruba il cuore a chi vive in disparte,
seguirti non è peccato da parte nostra.

Il tuo volto è certo lo specchio della grazia divina;
in verità è così, e non c'è in questo finzione né ipocrisia.

Il narciso vuole la maniera del tuo occhio. Che occhio!
Il poveretto non ha senno in testa né pudore nello sguardo.

Per amor di Dio, non acconciarti i capelli, ché per noi
non c'è notte senza cento baruffe con la brezza.

Torna, ché senza il tuo volto, o candela che illumina il cuore,
non c'è traccia di luce e serenità al banchetto dei compagni.

Aver cura degli stranieri porta buona fama;
mia cara, non c'è forse questa regola nella vostra città?

Ieri se ne andava e dissi: mio idolo, mantieni la promessa.
Disse: ti sbagli, signore; in quest'epoca non c'è fedeltà.

Se il vecchio mago è diventato la mia guida, che differenza fa?
Non c'è testa in cui non ci sia un segreto di Dio.

Che può fare l'amante se non portare il peso del biasimo?
Nessun valoroso ha uno scudo contro la freccia del destino.

Nel chiostro dell'asceta e nel ritiro del sufi
non c'è altra nicchia di preghiera che l'angolo del tuo sopracciglio.

Tu che hai affondato gli artigli nel sangue del cuore di Hafez,
non pensi forse allo zelo del Corano e di Dio?