هر روزِ تقویم یک غزل، برای همهٔ خوانندگان یکسان.
دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم
گفت کو زنجیر؟ تا تدبیر این مجنون کنم
هرچه می‌کوشید این دلبستگی را از سر بیرون کنید، نمی‌توانید. کسی که دوستش دارید زودرنج است و حتی از سخن راست می‌رنجد؛ در گفتار با او سنجیده باشید و اگر سخنی ناسنجیده گفته‌اید پوزش بخواهید. اندوه بیهوده را بس کنید. آنچه یافته‌اید گنجی است که می‌تواند دیگران را هم بهره‌مند کند. از او بخواهید شما را از یاد نبرد.