Ghazal 144: Tu pourras jeter un regard sur le secret de la coupe de Djamchid

به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد
که خاک میکده کحل بصر توانی کرد

مباش بی می و مطرب که زیر طاق سپهر
بدین ترانه غم از دل به در توانی کرد

گل مراد تو آنگه نقاب بگشاید
که خدمتش چو نسیم سحر توانی کرد

گدایی در میخانه طرفه اکسیریست
گر این عمل بکنی، خاک زر توانی کرد

به عزم مرحلهٔ عشق پیش نه قدمی
که سودها کنی ار این سفر توانی کرد

تو کز سرای طبیعت نمی‌روی بیرون
کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد

جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی
غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد

بیا که چارهٔ ذوق حضور و نظم امور
به فیض‌بخشی اهل نظر توانی کرد

ولی تو تا لب معشوق و جام می خواهی
طمع مدار که کار دگر توانی کرد

دلا ز نور هدایت گر آگهی یابی
چو شمع، خنده‌زنان ترک سر توانی کرد

گر این نصیحت شاهانه بشنوی حافظ
به شاهراه حقیقت گذر توانی کرد

Tu pourras jeter un regard sur le secret de la coupe de Djamchid
quand tu pourras faire de la poussière de la taverne le khôl de tes yeux.

Ne reste pas sans vin ni ménestrel, car sous la voûte du ciel
par ce chant tu pourras chasser le chagrin de ton cœur.

La rose de ton désir ôtera son voile
quand tu pourras la servir comme la brise de l'aube.

Mendier à la porte de la taverne est un étrange élixir ;
si tu fais cette œuvre, tu pourras changer la poussière en or.

Fais un pas en avant, résolu à l'étape de l'amour,
car tu y gagneras si tu peux faire ce voyage.

Toi qui ne sors pas de la demeure de la nature,
comment pourras-tu passer dans la rue de la voie ?

La beauté de l'ami n'a ni voile ni rideau, mais
abats la poussière du chemin pour pouvoir regarder.

Viens, car le remède au goût de la présence et à l'ordre des affaires,
tu pourras le trouver dans la largesse des gens de regard.

Mais tant que tu veux la lèvre de l'aimée et la coupe de vin,
n'espère pas pouvoir faire autre chose.

Ô cœur, si tu prends conscience de la lumière de la bonne direction,
comme la bougie tu pourras renoncer à ta tête en riant.

Si tu écoutes ce conseil royal, Hafez,
tu pourras passer par la grand-route de la vérité.