Ghasel 191: Wer ist es, der aus Großmut uns die Treue hält

آن، کیست کز روی کرم، با ما وفاداری کند؟
بر جای بدکاری چو من، یک دم نکوکاری کند؟

اول، به بانگ نای و نی، آرد به دل، پیغام وی
وآن‌گه به یک پیمانه می، با من وفاداری کند

دلبر که جان فرسود از او، کام دلم نگشود از او
نومید نتوان بود از او، باشد که دلداری کند

گفتم: «گره نگشوده‌ام، زان طره تا من بوده‌ام»
گفتا: «منش فرموده‌ام، تا با تو طراری کند»

پشمینه‌پوش تندخو، از عشق نشنیده‌ست بو
با مستی‌اش، رمزی بگو! تا ترک هشیاری کند

چون من گدای بی‌نشان، مشکل بود یاری چنان
سلطان کجا عیش نهان، با رند بازاری کند؟

زآن طرهٔ پرپیچ و خم، سهل است اگر بینم ستم
از بند و زنجیرش چه غم، هر کس که عیاری کند؟

شد لشکر غم بی‌عدد، از بخت می‌خواهم مدد
تا فخر دین عبدالصمد، باشد که غم‌خواری کند

با چشم پر نیرنگ او، «حافظ»! مکن آهنگ او!
کآن طرهٔ شبرنگ او، بسیار طراری کند

Wer ist es, der aus Großmut uns die Treue hält
und an einem Übeltäter wie mir einen Augenblick Gutes tut?

Zuerst bringe er mit dem Klang von Flöte und Rohr seine Botschaft ins Herz,
und dann halte er mir mit einem Maß Wein die Treue.

Der Herzensräuber, an dem sich meine Seele aufrieb, von dem mein Herzenswunsch nichts erlangte,
an ihm darf man nicht verzweifeln; vielleicht tröstet er doch.

Ich sprach: «Solange ich bin, habe ich keinen Knoten jener Locke gelöst.»
Er sprach: «Ich habe ihr befohlen, mit dir ihr Spiel zu treiben.»

Der jähzornige Wollkuttenträger hat nie den Duft der Liebe gespürt;
sag ihm ein Wort von ihrer Trunkenheit, damit er die Nüchternheit lässt.

Für einen namenlosen Bettler wie mich ist ein solcher Freund schwer zu gewinnen;
wann pflegt ein Sultan heimliche Lust mit einem Rend vom Markt?

Von jener Locke voller Windungen ist es leicht, Unrecht zu erleiden;
was kümmern Fessel und Kette den, der den kühnen Gesellen spielt?

Das Heer des Kummers wurde zahllos; vom Glück erbitte ich Hilfe,
dass Fachr ad-Din Abd as-Samad vielleicht Anteil nimmt.

Bei seinem Auge voller List, Hafis, mach dich nicht zu ihm auf,
denn jene nachtfarbene Locke treibt viel Trug.