Ghazal 247: Vento dell'est, non negare il passaggio alla dimora dell'amato

صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار
وز او به عاشق بی‌دل خبر دریغ مدار

به شکر آن که شکفتی به کام بخت ای گل
نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار

حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی
کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار

جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است
ز اهل معرفت این مختصر دریغ مدار

کنون که چشمهٔ قند است لعل نوشین‌ات
سخن بگوی و ز طوطی، شکر دریغ مدار

مکارم تو به آفاق می‌برد شاعر
از او وظیفه و زاد سفر دریغ مدار

چو ذکر خیر طلب می‌کنی سخن این است
که در بهای سخن سیم و زر دریغ مدار

غبار غم برود، حال خوش شود حافظ
تو آب دیده از این ره‌گذر دریغ مدار

Vento dell'est, non negare il passaggio alla dimora dell'amato,
e non negare all'amante senza cuore notizie di lui.

In ringraziamento per essere sbocciata come voleva la fortuna, o rosa,
non negare all'uccello dell'alba la brezza dell'unione.

Ero compagno del tuo amore quando eri luna nuova;
ora che sei luna piena, non negarmi lo sguardo.

Il mondo e tutto ciò che contiene è poca cosa;
non negare questo poco alla gente di conoscenza.

Ora che il tuo dolce rubino è una fonte di zucchero,
parla, e non negare lo zucchero al pappagallo.

Il poeta porta le tue nobili qualità agli orizzonti;
non negargli lo stipendio e le provviste per il viaggio.

Poiché vuoi essere ricordato bene, questa è la parola:
non negare argento e oro come prezzo della parola.

La polvere del dolore se ne andrà, tutto andrà bene, Hafez;
non negare l'acqua dei tuoi occhi su questa strada.