Ghasel 273: Wenn du ein gütiger Gefährte bist, halte dein Versprechen

اگر رفیق شفیقی، درست پیمان باش
حریف خانه و گرمابه و گلستان باش

شکنج زلف پریشان به دست باد مده
مگو که خاطر عشاق، گو پریشان باش

گرت هواست که با خضر هم‌نشین باشی
نهان ز چشم سکندر چو آب حیوان باش

زبور عشق نوازی نه کار هر مرغی است
بیا و نوگل این بلبل غزل‌خوان باش

طریق خدمت و آیین بندگی کردن
خدای را که رها کن به ما و سلطان باش

دگر به صید حرم تیغ برمکش، زنهار
وز آن که با دل ما کرده‌ای پشیمان باش

تو شمع انجمنی، یک‌زبان و یک‌دل شو
خیال و کوشش پروانه بین و خندان باش

کمال دل‌بری و حسن در نظربازی است
به شیوهٔ نظر، از نادران دوران باش

خموش حافظ و از جور یار ناله مکن
تو را که گفت که در روی خوب، حیران باش؟

Wenn du ein gütiger Gefährte bist, halte dein Versprechen;
sei Gefährte in Haus, Bad und Rosengarten.

Gib die Windungen deiner zerzausten Locke nicht in die Hand des Windes;
sag nicht: «Mag der Sinn der Liebenden zerzaust sein.»

Wenn du Lust hast, mit Chiser zusammenzusitzen,
so sei vor Alexanders Auge verborgen wie das Wasser des Lebens.

Die Psalmen der Liebe zu spielen ist nicht Sache jedes Vogels;
komm und sei die frische Rose dieser ghaselensingenden Nachtigall.

Den Weg des Dienens und den Brauch der Knechtschaft
überlass um Gottes willen uns, und sei du der Sultan.

Zieh das Schwert nicht wieder gegen das Wild des Heiligtums, gib acht,
und bereue, was du unserem Herzen angetan hast.

Du bist die Kerze der Runde: Sei einer Zunge und eines Herzens;
sieh den Traum und das Mühen des Falters und lächle.

Die Vollendung der Schönheit und des Herzensraubs liegt im Spiel der Blicke;
sei in der Kunst des Blicks eine Seltenheit der Zeit.

Schweig, Hafis, und klage nicht über die Tyrannei des Freundes;
wer hat dir gesagt, du sollst vor einem schönen Gesicht fassungslos sein?