Ghazal 274: Nella stagione del tulipano prendi la coppa e sii senza ipocrisia

به دور لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
به بوی گل، نفسی همدم صبا می‌باش

نگویمت که همه ساله می پرستی کن
سه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش

چو پیر سالک عشقت به می حواله کند
بنوش و منتظر رحمت خدا می‌باش

گرت هواست که چون جم به سر غیب رسی
بیا و همدم جام جهان‌نما می‌باش

چو غنچه گر چه فروبستگی‌ست کار جهان
تو همچو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

وفا مجوی ز کس ور سخن نمی‌شنوی
به هرزه طالب سیمرغ و کیمیا می‌باش

مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ
ولی معاشر رندان پارسا می‌باش

Nella stagione del tulipano prendi la coppa e sii senza ipocrisia;
al profumo della rosa sii per un momento compagno del vento dell'est.

Non ti dico di adorare il vino tutto l'anno;
bevi tre mesi, e sii devoto per nove.

Quando il vecchio che percorre la via dell'amore ti rimanda al vino,
bevi, e attendi la misericordia di Dio.

Se desideri, come Jamshid, giungere al segreto dell'invisibile,
vieni, e sii compagno della coppa che mostra il mondo.

Benché la faccenda del mondo sia chiusa come il bocciolo,
sii tu, come il vento di primavera, uno che scioglie i nodi.

Non cercare fedeltà in nessuno; e se non ascolti,
continua pure a cercare invano il Simorgh e l'elisir.

Non farti discepolo della devozione degli estranei, Hafez,
ma sii compagno dei rend davvero devoti.