Ghazal 275: Soufi, cueille une rose et donne le froc rapiécé à l'épine

صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش
وین زهد خشک را به می خوشگوار بخش

طامات و شطح در ره آهنگ چنگ نه
تسبیح و طیلسان به می و میگسار بخش

زهد گران که شاهد و ساقی نمی‌خرند
در حلقهٔ چمن به نسیم بهار بخش

راهم شراب لعل زد ای میر عاشقان
خون مرا به چاه زنخدان یار بخش

یا رب به وقت گل، گنه بنده عفو کن
وین ماجرا به سرو لب جویبار بخش

ای آن که ره به مشرب مقصود برده‌ای
زین بحر، قطره‌ای به من خاکسار بخش

شکرانه را که چشم تو روی بتان ندید
ما را به عفو و لطف خداوندگار بخش

ساقی چو شاه نوش کند بادهٔ صبوح
گو جام زر به حافظ شب زنده دار بخش

Soufi, cueille une rose et donne le froc rapiécé à l'épine ;
donne cette ascèse sèche pour un vin agréable à boire.

Mets les vains discours et les paroles extatiques sur le chemin de l'air de la harpe ;
donne le chapelet et le voile du docteur au vin et au buveur.

La lourde ascèse que ni la belle ni l'échanson n'achètent,
dans le cercle de la prairie donne-la à la brise du printemps.

Le vin vermeil m'a coupé la route, ô prince des amants ;
fais grâce de mon sang à la fossette du menton de l'ami.

Seigneur, à la saison de la rose, pardonne le péché de ton serviteur,
et passe sur cette affaire par égard pour le cyprès du bord du ruisseau.

Ô toi qui as trouvé le chemin de la source désirée,
de cette mer accorde une goutte à moi qui suis poussière.

En remerciement de ce que ton œil n'a pas vu le visage des idoles,
confie-nous au pardon et à la grâce du Seigneur.

Échanson, quand le roi boira le vin du matin,
dis : « Donne la coupe d'or à Hafez qui veille la nuit. »