Ghazal 293: Al mattino, quando dal ritiro del palazzo della creazione

بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع
شمع خاور فکند بر همه اطراف شعاع

برکشد آینه از جیب افق چرخ و در آن
بنماید رخ گیتی به هزاران انواع

در زوایای طربخانهٔ جمشید فلک
ارغنون ساز کند زهره به آهنگ سماع

چنگ در غلغله آید که کجا شد منکر؟
جام در قهقهه آید که کجا شد مناع؟

وضع دوران بنگر ساغر عشرت بر گیر
که به هر حالتی این است بهین اوضاع

طرهٔ شاهد دنیی همه بند است و فریب
عارفان بر سر این رشته نجویند نزاع

عمر خسرو طلب ار نفع جهان می‌خواهی
که وجودیست عطابخش کریم نفاع

مظهر لطف ازل، روشنی چشم امل
جامع علم و عمل جان جهان، شاه شجاع

Al mattino, quando dal ritiro del palazzo della creazione
la candela d'oriente getta i suoi raggi da ogni lato,

La sfera trae uno specchio dalla tasca dell'orizzonte, e in esso
mostra il volto del mondo in mille modi.

Negli angoli della casa di piacere del Jamshid del cielo
Venere accorda l'organo alla melodia della danza.

L'arpa scoppia in clamore: «Dov'è finito chi negava?»
La coppa scoppia a ridere: «Dov'è finito chi vietava?»

Guarda lo stato dei tempi, e prendi la coppa del piacere,
ché in ogni circostanza questa è la migliore condotta.

La chioma della bella di questo mondo è tutta laccio e inganno;
gli gnostici non cercano lite per quel filo.

Chiedi lunga vita per il re, se vuoi il bene del mondo,
ché è un essere che dona, generoso e benefico:

Manifestazione della grazia eterna, luce dell'occhio della speranza,
che unisce sapere e opera, anima del mondo, Shah Shoja.