Ghazal 309: Il gioco dell'amore, la giovinezza e il vino color rubino

عشقبازی و جوانی و شراب لعل‌فام
مجلس انس و حریف همدم و شرب مدام

ساقی شکردهان و مطرب شیرین‌سخن
همنشینی نیک‌کردار و ندیمی نیک‌نام

شاهدی از لطف و پاکی رشک آب زندگی
دلبری در حسن و خوبی غیرت ماه تمام

بزم‌گاهی دل‌نشان، چون قصر فردوس برین
گلشنی پیرامنش چون روضهٔ دارالسلام

صف‌نشینان نیک‌خواه و پیشکاران باادب
دوست‌داران صاحب‌اسرار و حریفان دوست‌کام

بادهٔ گلرنگ تلخ تیز خوش‌خوار سبک
نقلش از لعل نگار و نقلش از یاقوت خام

غمزهٔ ساقی به یغمای خرد آهخته تیغ
زلف جانان از برای صید دل گسترده‌دام

نکته‌دانی بذله‌گو چون حافظ شیرین‌‌سخن
بخشش‌آموزی جهان‌افروز چون حاجی قوام

هر که این عشرت نخواهد خوش‌دلی بر وی تباه
وان که این مجلس نجوید زندگی بر وی حرام

Il gioco dell'amore, la giovinezza e il vino color rubino;
un convegno di intimi, un compagno d'un solo respiro e il bere senza fine.

Un coppiere dalla bocca di zucchero e un menestrello dal dolce parlare;
un compagno dalle buone azioni e un commensale di buon nome.

Una bella che per grazia e purezza è l'invidia dell'acqua della vita;
un rubacuori la cui bellezza fa ingelosire la luna piena.

Un luogo di convito che piace al cuore, come il palazzo del paradiso più alto;
un roseto intorno, come il giardino della Dimora della Pace.

Seduti in fila, tutti benevoli, e i servitori tutti garbati;
amici che custodiscono i segreti e compagni che vogliono il bene degli amici.

Vino color di rosa, amaro, vivo, piacevole da bere e leggero;
i suoi dolci dal rubino dell'amata, e il suo discorrere del rubino grezzo.

Lo sguardo del coppiere con la spada sguainata per saccheggiare la ragione;
la chioma dell'amata tesa come trappola per cacciare il cuore.

Un intenditore arguto e faceto, come Hafez dal dolce parlare;
un maestro di generosità che illumina il mondo, come Haji Qavam.

Chi non vuole questo piacere, gli sia rovinata la letizia;
e chi non cerca questo convegno, gli sia vietata la vita.