Ghazal 390: La corona del sultano Rosa è apparsa al margine del prato

افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن
مقدمش یا رب مبارک باد بر سرو و سمن

خوش به جای خویشتن بود این نشست خسروی
تا نشیند هر کسی اکنون به جای خویشتن

خاتم جم را بشارت ده به حسن خاتمت
کاسم اعظم کرد از او کوتاه دست اهرمن

تا ابد معمور باد این خانه کز خاک درش
هر نفس با بوی رحمان می‌وزد باد یمن

شوکت پور پشنگ و تیغ عالمگیر او
در همه شهنامه‌ها شد داستان انجمن

خنگ چوگانی چرخت رام شد در زیر زین
شهسوارا چون به میدان آمدی گویی بزن

جویبار ملک را آب روان شمشیر توست
تو درخت عدل بنشان بیخ بدخواهان بکن

بعد از این نشگفت اگر با نکهت خلق خوشت
خیزد از صحرای ایذج نافهٔ مشک ختن

گوشه گیران انتظار جلوهٔ خوش می‌کنند
برشکن طرف کلاه و برقع از رخ برفکن

مشورت با عقل کردم گفت حافظ می بنوش
ساقیا می ده به قول مستشار مؤتمن

ای صبا بر ساقی بزم اتابک عرضه دار
تا از آن جام زرافشان جرعه‌ای بخشد به من

La corona del sultano Rosa è apparsa al margine del prato;
Signore, benedetto sia il suo arrivo per il cipresso e il gelsomino.

Questo sedere da re stava bene al suo posto,
perché ora ciascuno sieda al posto che gli è proprio.

Dai al sigillo di Jamshid la buona notizia di una bella conclusione,
ché il Nome Supremo ne ha allontanato la mano del demone.

Fiorisca per sempre questa casa, dalla polvere della cui porta
a ogni respiro soffia il vento dello Yemen col profumo del Misericordioso.

La maestà del figlio di Pashang e la sua spada conquistatrice del mondo
sono diventate, in tutti i libri dei re, il racconto delle adunanze.

Il cavallo da polo del cielo si è fatto docile sotto la tua sella;
o regale cavaliere, poiché sei sceso in campo, colpisci la palla.

L'acqua corrente del ruscello del regno è la tua spada;
pianta l'albero della giustizia e strappa la radice dei malevoli.

D'ora in poi non stupirà se, al profumo della tua indole gentile,
dalla piana di Izaj salirà una borsa di muschio di Khotan.

Chi vive in disparte attende una bella apparizione;
piega l'orlo del berretto e getta il velo dal volto.

Mi sono consultato con la ragione; disse: «Hafez, bevi vino.»
Coppiere, dai vino, sulla parola di un consigliere fidato.

O vento dell'est, esponi al coppiere del convito dell'Atabeg
che da quella coppa che sparge oro mi conceda un sorso.