Ghazal 439: Vidi in sogno ieri notte che sorgeva una luna

دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی
کز عکس روی او شب هجران سر آمدی

تعبیر رفت «یار سفرکرده می‌رسد»
ای کاج هر چه زودتر از در درآمدی

ذکرش به خیر ساقی فرخنده‌فال من
کز در مدام با قدح و ساغر آمدی

خوش بودی ار به خواب بدیدی دیار خویش
تا یاد صحبتش سوی ما رهبر آمدی

فیض ازل به زور و زر ار آمدی به دست
آب خضر نصیبه اسکندر آمدی

آن عهد یاد باد که از بام و در مرا
هر دم پیام یار و خط دلبر آمدی

کی یافتی رقیب تو چندین مجال ظلم؟
مظلومی ار شبی به در داور آمدی

خامان ره نرفته چه دانند ذوق عشق
دریادلی بجوی دلیری سرآمدی

آن کو تو را به سنگ‌دلی کرد رهنمون
ای کاشکی که پاش به سنگی برآمدی

گر دیگری به شیوهٔ حافظ زدی رقم
مقبول طبع شاه هنرپرور آمدی

Vidi in sogno ieri notte che sorgeva una luna,
e che per il riflesso del suo volto finiva la notte della separazione.

L'interpretazione fu: «L'amico partito in viaggio sta arrivando».
Oh, entrasse dalla porta quanto prima.

Benedetto il ricordo del mio coppiere di buon auspicio,
che entrava sempre dalla porta col calice e la coppa.

Sarebbe bello che vedesse in sogno il proprio paese,
perché il ricordo della sua compagnia lo guidasse verso di noi.

Se la grazia dell'eternità si ottenesse con forza e oro,
l'acqua di Khizr sarebbe stata la parte di Alessandro.

Sia ricordato quel tempo in cui, dal tetto e dalla porta,
mi giungevano a ogni istante il messaggio dell'amico e la lettera dell'amato.

Quando mai il tuo guardiano avrebbe trovato tanto spazio per l'ingiustizia,
se una notte un oppresso fosse venuto alla porta del Giudice?

Che sanno del gusto dell'amore gli immaturi che non hanno percorso la via?
Cerca uno dal cuore di mare, un coraggioso, un eccellente.

Colui che ti ha guidato alla durezza di cuore:
magari il suo piede avesse urtato una pietra.

Se un altro avesse scritto alla maniera di Hafez,
sarebbe piaciuto al gusto del re protettore delle arti.