Gazal 45: En estos tiempos, el compañero libre de tacha

در این زمانه، رفیقی که خالی از خلل است
صراحی می ناب و سفینهٔ غزل است

جریده رو که گذرگاه عافیت، تنگ است
پیاله گیر که عمر عزیز، بی‌بدل است

نه من ز بی‌عملی، در جهان، ملولم و بس
ملالت علما هم ز علم بی‌عمل است

به چشم عقل در این رهگذار پرآشوب
جهان و کار جهان، بی‌ثبات و بی‌محل است

بگیر طرهٔ مه‌چهره‌ای و قصه مخوان
که سعد و نحس ز تأثیر زهره و زحل است

دلم، امید فراوان به وصل روی تو داشت
ولی اجل به ره عمر، رهزن امل است

به هیچ دور نخواهند یافت هشیارش
چنین که «حافظ» ما، مست بادهٔ ازل است

En estos tiempos, el compañero libre de tacha
es una redoma de vino puro y un libro de gazales.

Camina solo, que el paso de la salvación es estrecho;
toma la copa, que la vida querida no tiene reemplazo.

No soy el único en el mundo hastiado de no obrar;
también el hastío de los sabios viene del saber sin obra.

A ojos de la razón, en este paso lleno de tumulto,
el mundo y sus asuntos carecen de firmeza y de asiento.

Toma el rizo de una de rostro de luna y no cuentes
que la buena y la mala suerte vienen del influjo de Venus y Saturno.

Mi corazón tenía gran esperanza de unirse a tu rostro,
pero en el camino de la vida la muerte es salteadora de la esperanza.

En ningún tiempo lo hallarán sobrio,
tan ebrio está nuestro Hafez del vino de la eternidad.