Ghazal 462: Ô bouche souriante pareille à un écrin de perles

یا مبسما یحاکي درجا من اللآلي
یا رب چه درخور آمد گردش خط هلالی

حالی خیال وصلت خوش می‌دهد فریبم
تا خود چه نقش بازد این صورت خیالی

می ده که گرچه گشتم نامه‌سیاه عالم
نومید کی توان بود از لطف لایزالی

ساقی بیار جامی و از خلوتم برون کش
تا در به در بگردم قلاش و لاابالی

از چار چیز مگذر گر عاقلی و زیرک
امن و شراب بی‌غش، معشوق و جای خالی

چون نیست نقش دوران در هیچ حال ثابت
حافظ مکن شکایت تا می خوریم حالی

صافیست جام خاطر در دور آصف عهد
قم فاسقني رحیقا أصفی من الزلال

الملک قد تباهی من جده و جده
یا رب که جاودان باد این قدر و این معالی

مسندفروز دولت، کان شکوه و شوکت
برهان ملک و ملت بونصر بوالمعالی

Ô bouche souriante pareille à un écrin de perles,
Seigneur, comme lui sied la courbe du duvet en croissant.

Pour l'heure, la chimère de ton union me leurre agréablement ;
voyons quel jeu jouera cette image rêvée.

Donne du vin, car bien que j'aie le registre le plus noir du monde,
comment désespérer de la grâce qui ne finit pas ?

Échanson, apporte une coupe et tire-moi de ma retraite,
afin que j'erre de porte en porte, vagabond et insouciant.

Ne passe pas à côté de quatre choses, si tu es sage et fin :
la sécurité, le vin sans mélange, un être aimé et un lieu à l'écart.

Puisque le dessin du temps n'est fixe en aucun état,
Hafez, ne te plains pas : buvons du vin pour l'heure.

La coupe de l'esprit est limpide au temps du vizir de l'époque ;
lève-toi et verse-moi un vin plus pur que l'eau claire.

Le royaume s'est glorifié de sa fortune et de son effort ;
Seigneur, que durent à jamais ce rang et cette élévation.

Lumière du siège de la fortune, mine de splendeur et de majesté,
preuve du royaume et de la foi, Bu Nasr Abu'l-Ma'ali.