Ghasel 487: O du Ahnungsloser, bemühe dich, ein Wissender zu werden

ای بی‌خبر بکوش که صاحب‌خبر شوی
تا راهرو نباشی کی راهبر شوی؟

در مکتب حقایق پیش ادیب عشق
هان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی
تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

خواب و خورت ز مرتبهٔ خویش دور کرد
آن گه رسی به خویش که بی خواب و خور شوی

گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد
بالله کز آفتاب فلک خوب‌تر شوی

یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر
کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی

از پای تا سرت همه نور خدا شود
در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی

وجه خدا اگر شودت منظر نظر
زین پس شکی نماند که صاحب‌نظر شوی

بنیاد هستی تو چو زیر و زبر شود
در دل مدار هیچ که زیر و زبر شوی

گر در سرت هوای وصال است حافظا
باید که خاک درگه اهل هنر شوی

O du Ahnungsloser, bemühe dich, ein Wissender zu werden;
solange du kein Wanderer bist, wie willst du ein Führer werden?

In der Schule der Wahrheiten, vor dem Lehrer der Liebe,
wohlan, mein Sohn, bemühe dich, damit du eines Tages Vater wirst.

Wasch wie die Männer des Weges die Hände vom Kupfer des Daseins,
damit du das Elixier der Liebe findest und zu Gold wirst.

Schlaf und Essen haben dich von deinem eigenen Rang ferngehalten;
du gelangst zu dir selbst, wenn du ohne Schlaf und Essen bist.

Fällt das Licht der Liebe Gottes auf dein Herz und deine Seele,
bei Gott, du wirst schöner als die Sonne am Himmel.

Sei einen Augenblick im Meer Gottes ertrunken und glaube nicht,
dass das Wasser der sieben Meere dich um ein einziges Haar nass macht.

Von Fuß bis Kopf wirst du ganz Licht Gottes,
wenn du auf dem Weg des Herrn der Majestät ohne Fuß und Kopf bist.

Wird das Antlitz Gottes zum Ziel deines Blicks,
so bleibt kein Zweifel, dass du fortan ein Sehender bist.

Wenn das Fundament deines Daseins umgestürzt wird,
so denk im Herzen keineswegs, dass du selbst umgestürzt wirst.

Wenn du das Verlangen nach Vereinigung im Kopf hast, o Hafis,
musst du zum Staub an der Schwelle der Tugendhaften werden.