Gazal 49: El jardín del más alto paraíso es el retiro de los derviches

روضهٔ خلد برین خلوت درویشان است
مایهٔ محتشمی، خدمت درویشان است

گنج عزلت که طلسمات عجایب دارد
فتح آن در نظر رحمت درویشان است

قصر فردوس که رضوانش به دربانی رفت
منظری از چمن نزهت درویشان است

آن چه زر می‌شود از پرتو آن، قلب سیاه
کیمیاییست که در صحبت درویشان است

آن که پیشش بنهد تاج تکبر، خورشید
کبریاییست که در حشمت درویشان است

دولتی را که نباشد غم از آسیب زوال
بی‌تکلف بشنو، دولت درویشان است

خسروان، قبلهٔ حاجات جهانند ولی
سببش بندگی حضرت درویشان است

روی مقصود که شاهان به دعا می‌طلبند
مظهرش آینهٔ طلعت درویشان است

از کران تا به کران، لشکر ظلم است ولی
از ازل تا به ابد، فرصت درویشان است

ای توانگر مفروش این همه نخوت که تو را
سر و زر در کنف همت درویشان است

گنج قارون که فرو می‌شود از قهر هنوز
خوانده باشی که هم از غیرت درویشان است

حافظ ار آب حیات ازلی می‌خواهی
منبعش خاک در خلوت درویشان است

من غلام نظر آصف عهدم کو را
صورت خواجگی و سیرت درویشان است

El jardín del más alto paraíso es el retiro de los derviches;
la fuente de la grandeza es el servicio de los derviches.

El tesoro de la soledad, con sus talismanes maravillosos,
se abre con la mirada de misericordia de los derviches.

El palacio del paraíso, donde Rizwán fue de portero,
es una vista del jardín de recreo de los derviches.

Aquello por cuyo rayo el corazón negro se vuelve oro
es una alquimia que está en la compañía de los derviches.

Aquello ante lo cual el sol depone su corona de soberbia
es una majestad que está en la dignidad de los derviches.

La fortuna que no teme el daño del ocaso,
óyelo sin rodeos, es la fortuna de los derviches.

Los reyes son la alquibla de las necesidades del mundo, pero
la causa es su servicio en la corte de los derviches.

El rostro de la meta que los reyes piden con oraciones
se manifiesta en el espejo del semblante de los derviches.

De un confín a otro está el ejército de la tiranía, pero
de la eternidad a la eternidad la hora es de los derviches.

Oh rico, no vendas tanta arrogancia, que
tu cabeza y tu oro están al amparo de la voluntad de los derviches.

El tesoro de Coré, que aún se hunde bajo la ira,
habrás leído que es también por el celo de los derviches.

Hafez, si quieres el agua de la vida eterna,
su fuente es el polvo de la puerta del retiro de los derviches.

Soy esclavo de la mirada del Asaf de este tiempo,
que tiene figura de señor y conducta de derviches.