Ghazal 60: Quel messaggero famoso che giunse dal paese dell'amico

آن پیک نامور که رسید از دیار دوست
آورد حرز جان ز خط مشکبار دوست

خوش می‌دهد نشان جلال و جمال یار
خوش می‌کند حکایت عز و وقار دوست

دل دادمش به مژده و خجلت همی‌برم
زین نقد قلب خویش که کردم نثار دوست

شکر خدا که از مدد بخت کارساز
بر حسب آرزوست همه کار و بار دوست

سیر سپهر و دور قمر را چه اختیار؟
در گردشند بر حسب اختیار دوست

گر باد فتنه هر دو جهان را به هم زند
ما و چراغ چشم و ره انتظار دوست

کحل الجواهری به من آر ای نسیم صبح
زان خاک نیکبخت که شد رهگذار دوست

ماییم و آستانهٔ عشق و سر نیاز
تا خواب خوش که را برد اندر کنار دوست

دشمن به قصد حافظ اگر دم زند چه باک؟
منت خدای را که نیم شرمسار دوست

Quel messaggero famoso che giunse dal paese dell'amico
portò un amuleto per l'anima nella scrittura muschiata dell'amico.

Bene dà segni della maestà e della bellezza dell'amato;
bene racconta l'onore e la dignità dell'amico.

Gli ho dato il cuore per la buona notizia, e mi vergogno
di questa mia moneta falsa che ho sparso per l'amico.

Grazie a Dio che, con l'aiuto di una fortuna efficace,
tutte le faccende dell'amico vanno secondo il desiderio.

Che scelta hanno il corso del cielo e il giro della luna?
Girano secondo la scelta dell'amico.

Se il vento della discordia facesse cozzare i due mondi,
noi, con la lampada dell'occhio, resteremo sulla via dell'attesa dell'amico.

Portami un kohl come di gemme, o brezza del mattino,
da quella polvere fortunata che fu il passaggio dell'amico.

Eccoci, con la soglia dell'amore e il capo del bisogno;
vediamo chi il dolce sonno porterà tra le braccia dell'amico.

Se il nemico parla contro Hafez, che importa?
Grazie a Dio, non ho di che vergognarmi davanti all'amico.