Ghazal 88: J'ai entendu une belle parole que dit le vieillard de Canaan

شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت
«فراق یار، نه آن می‌کند که بتوان گفت»

حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر
کنایتی‌ست که از روزگار هجران گفت

نشان یار سفرکرده از که پرسم باز؟
که هر چه گفت برید صبا، پریشان گفت

فغان که آن مه نامهربان مهرگسل
به ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت

من و مقام رضا بعد از این و شکر رقیب
که دل به درد تو خو کرد و ترک درمان گفت

غم کهن به می سال‌خورده دفع کنید
که تخم خوش‌دلی این است؛ پیر دهقان گفت

گره به باد مزن گر چه بر مراد رود
که این سخن به مثل، باد با سلیمان گفت

به مهلتی که سپهرت دهد ز راه مرو
تو را که گفت که این زال ترک دستان گفت؟

مزن ز چون و چرا دم که بندهٔ مقبل
قبول کرد به جان، هر سخن که جانان گفت

که گفت حافظ از اندیشهٔ تو آمد باز؟
من این نگفته‌ام آن کس که گفت بهتان گفت

J'ai entendu une belle parole que dit le vieillard de Canaan :
la séparation d'avec l'ami fait ce qu'on ne peut dire.

Le récit de l'effroi de la résurrection que fit le prêcheur de la ville
est une allusion qu'il fit aux jours de la séparation.

À qui demander encore la trace de l'ami parti en voyage ?
Tout ce qu'a dit la brise messagère, elle l'a dit confusément.

Hélas, cette lune sans tendresse, qui rompt l'amour,
avec quelle facilité elle a renoncé à la compagnie de ses amis !

Désormais, à moi le séjour du contentement, et grâces au rival,
car mon cœur s'est fait à ta douleur et a renoncé au remède.

Chassez le vieux chagrin avec un vin chargé d'ans,
car c'est là la graine de la joie ; le vieux paysan l'a dit.

Ne fais pas de nœud sur le vent, même s'il souffle à ton gré,
car cette parole, le vent l'a dite en proverbe à Salomon.

Ne quitte pas la route pour le répit que te donne le ciel ;
qui t'a dit que cette vieille a renoncé à ses ruses ?

Ne parle pas du comment et du pourquoi, car le serviteur fortuné
a accepté de toute son âme chaque parole de l'aimée.

Qui a dit que Hafez est revenu de ta pensée ?
Je ne l'ai pas dit ; celui qui l'a dit a calomnié.