هر روزِ تقویم یک غزل، برای همهٔ خوانندگان یکسان.
ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمدهای
فرصتت باد که دیوانهنواز آمدهای
کسی که چشمبهراهش بودید به دیدار یا احوالپرسی شما میآید؛ قدر این فرصت را بدانید. از او بخواهید این بار بیناز و بیفاصله با شما باشد. در برابر او پرهیز و برنامهٔ شما تاب نمیآورد؛ این را بپذیرید. اگر به عادتی برگشتهاید که کنار گذاشته بودید، خود را سرزنش نکنید ولی آگاه باشید.