Ghazal 105: Si le soufi boit le vin avec mesure, grand bien lui fasse

صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد
ور نه اندیشهٔ این کار فراموشش باد

آن که یک جرعه می از دست تواند دادن
دست با شاهد مقصود در آغوشش باد

پیر ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت
آفرین بر نظر پاک خطاپوشش باد

شاه ترکان، سخن مدعیان می‌شنود
شرمی از مظلمهٔ خون سیاوشش باد

گر چه از کبر، سخن با من درویش نگفت
جان فدای شکرین‌پستهٔ خاموشش باد

چشمم از آینه‌داران خط و خالش گشت
لبم از بوسه‌ربایان بر و دوشش باد

نرگس مست نوازش‌کن مردم‌دارش
خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد

به غلامی تو مشهور جهان شد حافظ
حلقهٔ بندگی زلف تو در گوشش باد

Si le soufi boit le vin avec mesure, grand bien lui fasse ;
sinon, que la pensée de cette affaire lui sorte de la mémoire.

Celui qui peut céder une seule gorgée de vin,
qu'il ait le bras autour de la beauté qu'il désire.

Notre maître a dit : nulle faute n'a passé sous la plume de la création ;
bénie soit son regard pur qui couvre les fautes.

Le roi des Turcs écoute la parole des prétentieux ;
qu'il ait honte du tort fait au sang de Siyavach.

Bien que par orgueil il n'ait pas parlé au derviche que je suis,
que ma vie soit la rançon de sa douce pistache silencieuse.

Mon œil est devenu l'un des porte-miroirs de son duvet et de son grain ;
que ma lèvre soit l'une des voleuses de baisers de sa poitrine et de son épaule.

Son narcisse enivré, caressant et bon envers les gens,
s'il boit à la coupe le sang de l'amant, grand bien lui fasse.

Hafez est devenu fameux dans le monde pour être ton esclave ;
que l'anneau de servitude de ta boucle soit à son oreille.