Ghazal 107: Que ta beauté soit toujours croissante

حسن تو همیشه در فزون باد
رویت همه ساله لاله‌گون باد

اندر سر ما خیال عشقت
هر روز که باد در فزون باد

هر سرو که در چمن درآید
در خدمت قامتت نگون باد

چشمی که نه فتنهٔ تو باشد
چون گوهر اشک غرق خون باد

چشم تو ز بهر دلربایی
در کردن سحر ذوفنون باد

هر جا که دلیست در غم تو
بی صبر و قرار و بی سکون باد

قد همه دلبران عالم
پیش الف قدت چو نون باد

هر دل که ز عشق توست خالی
از حلقهٔ وصل تو برون باد

لعل تو که هست جان حافظ
دور از لب مردمان دون باد

Que ta beauté soit toujours croissante ;
que ton visage soit toute l'année couleur de tulipe.

Dans notre tête la pensée de ton amour,
chaque jour qui vient, qu'elle soit croissante.

Tout cyprès qui paraît dans la prairie,
qu'il s'incline au service de ta taille.

L'œil qui n'est pas ensorcelé par toi,
qu'il soit noyé de sang comme la perle d'une larme.

Ton œil, pour ravir les cœurs,
qu'il soit maître en tout art de magie.

Partout où un cœur est en peine de toi,
qu'il soit sans patience, sans repos et sans calme.

La taille de toutes les belles du monde,
devant l'alif de ta taille, qu'elle soit courbée comme la lettre noun.

Tout cœur vide de ton amour,
qu'il soit hors du cercle de ton union.

Ton rubis, qui est l'âme de Hafez,
qu'il soit loin des lèvres des gens vils.