Ghasel 189: Wenn der Vogel des Glücks noch einmal vorüberzieht

طایر دولت اگر باز گذاری بکند
یار بازآید و با وصل، قراری بکند

دیده را دستگه در و گهر، گرچه نماند
بخورد خونی و تدبیر نثاری بکند

دوش گفتم: «بکند لعل لبش، چارهٔ من؟»
هاتف غیب، ندا داد که: «آری! بکند»

کس نیارد بر او دم زند از قصهٔ ما
مگرش باد صبا گوش، گذاری بکند

داده‌ام باز نظر را به تذروی، پرواز
بازخواند مگرش نقش و شکاری بکند

شهر، خالی‌ست ز عشاق؛ بود کز طرفی
مردی از خویش برون آید و کاری بکند

کو کریمی که ز بزم طربش، غم‌زده‌ای
جرعه‌ای درکشد و دفع خماری بکند؟

یا وفا، یا خبر وصل تو، یا مرگ رقیب
بود آیا که فلک، زین دو سه، کاری بکند؟

«حافظا»! گر نروی از در او، هم روزی
گذری بر سرت از گوشه کناری بکند

Wenn der Vogel des Glücks noch einmal vorüberzieht,
kehrt der Freund zurück und lässt sich auf die Vereinigung ein.

Hat das Auge auch keinen Vorrat an Perlen und Juwelen mehr,
so trinkt es Blut und schafft etwas zum Ausstreuen herbei.

Gestern Nacht sprach ich: «Wird der Rubin seiner Lippe mich heilen?»
Die verborgene Stimme rief: «Ja, das wird er.»

Niemand wagt, vor ihm ein Wort von unserer Geschichte zu hauchen,
es sei denn, der Ostwind streift an seinem Ohr vorbei.

Ich habe den Falken meines Blicks auf einen Fasan fliegen lassen;
vielleicht ruft ihn sein Glück zurück, und er macht einen Fang.

Die Stadt ist leer von Liebenden; ob wohl von irgendeiner Seite
ein Mann aus sich heraustritt und eine Tat vollbringt?

Wo ist ein Großmütiger, von dessen Freudenfest ein Betrübter
einen Schluck trinkt und den Katzenjammer vertreibt?

Entweder Treue oder Kunde von der Vereinigung mit dir oder der Tod des Rivalen:
ob der Himmel wohl eines von diesen zwei, drei Dingen tut?

Hafis, wenn du nicht von seiner Tür weichst, wird er eines Tages
aus irgendeinem Winkel an dir vorüberkommen.